خبرگزاری مهر - گروه جامعه:
وقتی نام مریخ به میان می آید، ذهن خیلی از ما بسمت تصاویر پخش شده از مأموریت های فضایی ناسا می رود؛ سرزمینی خشک، بی گیاه و پر از شیارها و پستی وبلندی های عجیب. اما برای دیدن منظره ای شبیه مریخ، لازم نیست هزاران کیلومتر از زمین فاصله بگیریم. در جنوب شرقی ایران، جایی میان چابهار و گواتر، رشته ای از کوه های اعجاب انگیز قرار گرفته که سال هاست با نام «کوه های مریخی» یا «کوه های مینیاتوری» شناخته می شوند؛ پدیده ای طبیعی که خیلی از کارشناسان آنرا یکی از متفاوت ترین جاذبه های زمین شناسی ایران می دانند.این کوه ها در حدود ۴۰ تا ۵۰ کیلومتری شرق چابهار و در راه ساحلی گواتر قرار دارند. مسافری که در این جاده حرکت می کند، در سمت راست خود دریای عمان را می بیند و در سمت چپ با دیواره هایی از کوه های خاکستری و سفیدرنگ رو به رو می شود که انگار با خط کش و قلم تراش شکل گرفته اند. شیارهای عمیق، تیغه های نوک تیز و نبود پوشش گیاهی، منظره ای خلق کرده که در کمتر نقطه ای از ایران میتوان مشابه آنرا دید.
سرزمینی که روزی زیر آب بود
زمین شناسان اعتقاد دارند بخش مهمی از این کوه ها از رسوبات دریایی شکل گرفته است. بقایای جانداران دریایی، رسوبات آهکی، ماسه و خاک رس طی میلیونها سال در این منطقه انباشته شده و سپس بر اثر فرسایش باد و باران بشکل امروزی درآمده اند. بنابراین هنوز هم در بخشهایی از این کوه ها میتوان نشانه هایی از حیات دریایی گذشته را مشاهده کرد.
همین خاصیت ها سبب شده که این منطقه در رده پدیده های موسوم به «بدلند» یا زمینهای فرسایشی قرار گیرد؛ عوارضی طبیعی که در نقاط محدودی از جهان دیده می شوند و به سبب ظاهر غیرمعمول خود، مورد توجه زمین شناسان و گردشگران قرار دارند.
آیا مشابه این کوه ها در جهان وجود دارد؟
پاسخ مثبت است. در آمریکا، بخصوص در منطقه بدلندز ایالت داکوتای جنوبی، در بخشهایی از شیلی، استرالیا و اسپانیا نیز مناظر مشابهی دیده می شود. اما آن چه کوه های مریخی چابهار را متمایز می کند، همجواری آنها با دریاست.
در خیلی از نمونه های جهانی، چنین عوارضی در دل بیابان یا مناطق خشک قرار گرفته اند؛ اما در چابهار، توریست همزمان با تماشای کوه هایی شبیه مریخ، چشم انداز آبی دریای عمان را نیز مقابل خود دارد. همین تضاد کم نظیر میان کوه و اقیانوس، یکی از مهم ترین مزیت های رقابتی این منطقه در حوزه گردشگری به حساب می آید.
جاده ای که خودش یک جاذبه گردشگری است
بسیاری از گردشگران اعتقاد دارند جذابیت کوه های مریخی فقط به مقصد محدود نمی گردد، بلکه مسیر رسیدن به آنها نیز بخشی از تجربه سفر است. جاده چابهار به گواتر از یک سو به دریای عمان و از طرف دیگر به رشته کوه های مینیاتوری می رسد؛ مسیری که در کنار تالاب صورتی لیپار، جنگل های حرا و بندر گواتر، یکی از زیباترین محورهای طبیعت گردی ایران را شکل داده است.
در خیلی از کشورهای دنیا، چنین مسیرهایی به عنوان «جاده های گردشگری» شناخته می شوند و سالانه میلیونها دلار درآمد ایجاد می کنند. کارشناسان اعتقاد دارند مسیر چابهار - گواتر نیز ظرفیت تبدیل شدن به یکی از مشهورترین جاده های گردشگری خاورمیانه را دارد.
مسئولان چه می گویند؟
ظرفیت گردشگری این منطقه موضوعی نیست که فقط گردشگران درباره ی آن صحبت کنند. عزت الله ضرغامی، وزیر وقت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در مسافرت به چابهار از کوه های مینیاتوری و سواحل مکران به عنوان مناطقی با «ظرفیت خیلی بالای اکوتوریسم» یاد کرد و گفت باید زیرساخت ها و پروژه های گردشگری ضروری جهت بهره برداری از این ظرفیت ها فراهم گردد.
وی همین طور تاکید کرده بود که سواحل مکران و کوه های مینیاتوری می توانند در آینده به یکی از مهم ترین جاذبه های گردشگری کشور تبدیل شوند.
همچنین مسؤلان محلی حوزه گردشگری چابهار اعلام نموده اند که سواحل مکران سالانه میزبان بیشتر از یک میلیون توریست است و گسترش زیرساخت های اقامتی، تفریحی و خدماتی می تواند این عدد را بمراتب افزایش دهد.
چرا ایرانیها باید این مقصد را جدی بگیرند؟
گردشگری ایران سال هاست حول چند مقصد شناخته شده مانند شمال کشور، اصفهان، شیراز و مشهد می چرخد. در حالیکه نسل جدید گردشگران بدنبال تجربه های متفاوت تر هستند؛ تجربه هایی که در رسانه های اجتماعی دیده شوند، حس کشف داشته باشند و با طبیعت بکر پیوند بخورند.
کوه های مریخی دقیقاً چنین خاصیت هایی دارند. این منطقه نه فقط برای طبیعت گردان و عکاسان جذاب است، بلکه می تواند مقصدی ویژه برای گردشگران ماجراجو، علاقمندان به زمین شناسی و حتی تولیدکنندگان محتوا باشد. خیلی از تصاویری که از این منطقه منتشر می شود، در نگاه اول بیشتر به تصاویر سیاره مریخ شباهت دارد تا نقطه ای در ایران.
گنجی که هنوز ناشناخته مانده است
در حالی که کشورهای مختلف جهان برای ساخت جاذبه های مصنوعی میلیاردها دلار هزینه می کنند، طبیعت در جنوب ایران یکی از عجیب ترین چشم اندازهای خودرا رایگان در اختیار گردشگران قرار داده است. در عین حال، کوه های مریخی هنوز فاصله بسیاری تا جایگاه واقعی خود در صنعت توریسم ایران دارند.
اگر گسترش زیرساخت ها، معرفی رسانه ای و سرمایه گذاری گردشگری در سواحل مکران با جدیت دنبال شود، بعید نیست در سال های آتی نام کوه های مریخی چابهار در کنار شناخته شده ترین جاذبه های طبیعی منطقه قرار گیرد؛ جایی که توریست می تواند بامداد را در بین کوه هایی شبیه مریخ شروع کند و غروب را کنار آب های اقیانوسی دریای عمان به انتها برساند؛ تجربه ای که نه در هر نقطه ایران و نه در خیلی از نقاط جهان بسادگی قابل تکرار نیست.
به طور خلاصه مسافری که در این جاده حرکت می کند، در سمت راست خود دریای عمان را می بیند و در سمت چپ با دیواره هایی از کوه های خاکستری و سفیدرنگ مواجه می شود که انگار با خط کش و قلم تراش شکل گرفته اند. همین خاصیت ها سبب شده که این منطقه در رده پدیده های موسوم به بدلند یا زمین های فرسایشی قرار گیرد؛ عوارضی طبیعی که در نقاط محدودی از جهان دیده می شوند و به جهت ظاهر غیرمعمول خود، مورد توجه زمین شناسان و گردشگران قرار دارند. عزت الله ضرغامی، وزیر وقت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در سفر به چابهار از کوه های مینیاتوری و سواحل مکران به عنوان مناطقی با ظرفیت خیلی بالای اکوتوریسم یاد کرد و گفت باید زیرساخت ها و پروژه های گردشگری ضروری جهت بهره برداری از این ظرفیت ها فراهم شود. وی همچنین تأکید کرده بود که سواحل مکران و کوه های مینیاتوری می توانند در آینده به یکی از مهم ترین جاذبه های گردشگری کشور تبدیل شوند. همین طور مسئولین محلی حوزه گردشگری چابهار اعلام کرده اند که سواحل مکران سالانه میزبان بیش از یک میلیون گردشگر است و گسترش زیرساخت های اقامتی، تفریحی و خدماتی می تواند این عدد را بمراتب افزایش دهد.
منبع: faraja.ir