از شنا در غار علیصدر تا تخریب تخت جمشید به گزارش فراجا، چند روز پیش تصویری از یک بلاگر در موزه ای تاریخی در فضای مجازی منتشر گردید که نشان می داد از راهبندها عبور کرده و با کلیدهای یک پیانوی ۱۲۷ ساله بازی می کند. به گزارش فراجا به نقل از خبر آنلاین، امسال تصاویر مشابهی از بلاگرها و اینفلوئنسرهایی دیده ایم که در آب های غارعلیصدر شنا کرده اند، زنان را در برنامه زنده اینستاگرامی کتک زده اند و... چرا عده ای برای دیده شدن نیازمند عبور از مرزها و شکستن قوانین هستند؟همشهری در خبری نوشت: سال پیش بود که معلوم شد خرابکاران با شیء تیزی روی دروازه ملل مجموعه باستانی تخت جمشید نام خویش را نوشته بودند. مهرداد ناظری، جامعه شناس و عضو هیات علمی دانشگاه در اینباره به همشهری می گوید: «یکی از عناوینی که در سالهای اخیر در جامعه ما خیلی بروز و ظهور پیدا کرده، نوعی خودپرستی، منفعت طلبی یا فردگرایی مفرط است. در واقع، ما به مرحله ای رسیده ایم که دیگر منافع عمومی یا منافع جمعی آن قدر برایمان اولویت ندارد؛ با پدیده ای رو به رو هستیم که افراد اخلاقیات جمعی را مورد توجه قرار نمی دهند و به دنبال نوعی لذت جویی آنی هستند که نتیجه آن می تواند حذف یا بی توجهی به میراث ملی باشد.» اقتصاد بیشتر دیده شدن درآمد داشتن از صفحه های اینستاگرامی به تبلیغاتی بستگی دارد که مبلغ آن با تعداد دنبال کنندگان صفحه تعیین می شود. ناظری با اشاره به این که اقتصاد امروز نوعی اقتصاد مبتنی بر توجه است، می گوید: «اقتصاد مبتنی بر توجه یعنی اگر بتوانم توجه ها را به خودم جلب کنم از نظر اقتصادی و فردی رشد می کنم. جوامع و افرادی که کمتر با فرهنگ آشنا هستند، متاسفانه در این سیرک دیجیتال شرکت می کنند و یا به این مساله می خندند، یا این مساله را جالب فرض می کنند، یا آنرا غیرمنتظره می بینند؛ همین موجب می شود ویوی صفحه آن فرد بالا برود و در نهایت همه اینها از دید من کمک می نماید که ما با پدیده ای غیرمنتظره رو به رو شویم که برای عده زیادی تأسف آور است، ولی برای عده ای می تواند شرایط متفاوتی داشته باشد.» سرمایه عظیم فرهنگی در غرب ایران بعنوان یکی از فرهنگی ترین کشورهای جهان می شناسند. اعتبار فرهنگ ایران به ادبیات، به حافظ، به مولانا، به سعدی و غیره است. بدین سبب وقتی ما این سرمایه عظیم فرهنگی را در اختیار داریم و خودمان به آن توجه نمی نماییم، طبیعی است که با نسل هایی رو به رو می شویم که نوعی بی تفاوتی نسبت به این فرهنگ دارند. ناظری می گوید: «ما باید در آموزش، چه در سطح خانواده و چه در سطح مدرسه و دانشگاه، این سرمایه فرهنگی و عظمت و اثرگذاری آنرا در هویت فردی، فرهنگی و جمعی خودمان پررنگ کنیم؛ اول باید آنرا بشناسیم، بعد باید به آن احترام بگذاریم بطورمثال این که موزه ای با یک پیانوی خیلی قدیمی قسمتی از هویت یک ملت است که می تواند در قرن ها و سال ها در واقع بهره وری فرهنگی برای آن جامعه بوجود آورد.» منبع: فراجا 1405/08/30 15:29:04 0.0 / 5 21 تگهای خبر: آموزش , بازی , تبلیغات , جامعه این پست فراجا را می پسندید؟ (0) (0) تازه ترین مطالب مرتبط بیشتر از 50 درصد گردشگری کشور در اختیار فعالین مجاز نمی باشد زیلا، آرتو و مغز غذاهای ماندگار روستای کندر کرج شناسایی ۸۰۰ صفحه اینستاگرامی برگزار کننده تورهای غیر مجاز در تهران ارسال اطلاعات این صفحه ها به دستگاه قضایی هیچ انسانی نباید به علت محل تولدش از موقعیت های برابر محروم شود نظرات بینندگان در مورد این پست فراجا نظر شما در مورد این پست فراجا نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۵ بعلاوه ۵