میراث ناملموس و صادرات خدمات ۲ مسیر تازه گردشگری

فراجا: کنشگران گردشگری در نشست مانوین تاکس، از ظرفیت مراسم ها، مهارت های بومی، تولید محتوای تخصصی و خدمات قابل عرضه به بازارهای خارجی برای توسعه کسب وکارهای گردشگری سخن گفتند.

خبرگزاری مهر، گروه استانها، کوروش دیباج: گردشگری در حالی که محدودیت های زیرساختی، نااطمینانی های اقتصادی، دشواری های حمل و نقل و تغییر الگوهای سفر، فعالیت کسب وکارهای این حوزه را با چالش رو به رو کرده است، بالاتر از گذشته به تعریف مجدد شیوه های خلق ارزش نیاز دارد. در چنین شرایطی، اتکا به الگوهای سنتی جذب توریست به تنهایی پاسخگوی نیازهای این صنعت نیست و توسعه محصولات خلاق، سودجستن از ظرفیتهای دیجیتال، شناخت دقیق بازار و طراحی تجربه های متمایز می تواند مسیرهای جدیدی برای ادامه فعالیت و درآمد زایی بوجود آورد.
از سوی دیگر، گردشگری تنها به ورود توریستهای خارجی یا معرفی جاذبه های شناخته شده محدود نمی شود؛ تولید محتوای معتبر، بازآفرینی ظرفیتهای میراث ناملموس، طراحی رویدادهای کوچک مقیاس، توسعه بازار داخلی و صادرات خدمات تخصصی نیز می توانند در سیستم ارزش این صنعت نقش آفرین باشند. تحقق این ظرفیت ها، علاوه بر شناخت نیازهای حقیقی مخاطبان، به توانایی کسب و کارها در آزمودن ایده ها، انطباق با تغییرات بازار و تبدیل دانش، مهارت و داشته های فرهنگی به محصولات قابل عرضه وابسته است.
در این میان، بررسی نسبت میان فرصت ها و تهدیدهای گردشگری از منظر کسب وکارهای نوآور، رسانه های تخصصی و تجربه کنشگران این صنعت، می تواند ابعاد متفاوتی از راه های توسعه این حوزه را آشکار کند. نشست مانوین تاکس با عنوان «گردشگری؛ فرصت و تهدیدها»، به همت معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری و در حاشیه برگزاری رویداد ملی صنایع خلاق مانوین در اصفهان برگزار گردید. در این جلسه، کنشگران حوزه گردشگری، با مدیریت پنل هدیه مولایی، راهنمای گردشگری، جهانگرد و فعال حوزه گردشگری، به بررسی ظرفیتهای تازه این صنعت، نقش روایتگری، لزوم شناخت بازار و امکان درآمد زایی از خدمات خلاق پرداختند.

کسب وکارهای گردشگری بجای واسطه گری، بر تولید محصول تمرکز کنند

مهسا مطهر، راهنما و فعال حوزه گردشگری، با اشاره به موقعیت های موجود برای ورود نیروهای تازه به این صنعت اظهار داشت: بخشی از موقعیت های گردشگری از دل تهدیدهای موجود شکل می گیرد. محدودیت های زیرساختی و دشواری دسترسی جغرافیایی به ایران همچون چالش هایی است که میتوان در کنار آن، راهکارهای جدیدی مانند ارایه مجازی تجربه های گردشگری و توسعه پلت فرم های محتوایی را دنبال کرد.
وی با اشاره به تجربه ایجاد کسب وکارهای دیجیتال در دوران کرونا اضافه کرد: در آن دوره، پلت فرم هایی در نقاط مختلف جهان ایجاد شدند که امکان مشارکت مجازی در فعالیتها و تجربه های متعدد را فراهم می کردند. چنین الگوهایی می توانند در گردشگری نیز زمینه ساز ایجاد خدمات تازه باشند و بخشی از محدودیت های دسترسی را کاهش دهند.
این فعال حوزه گردشگری با تکیه بر لزوم تغییر نگاه سنتی به بازار گردشگری بیان کرد: صنعت توریسم همچنان به نیروهایی نیاز دارد که با نگاههای نوین وارد این حوزه شوند. برای افرادی که قصد فعالیت در این صنعت را دارند، بخصوص کسانیکه از مسیرهای حرفه ای و تخصصی وارد بازار می شوند، موقعیت های قابل توجهی در حوزه منابع انسانی وجود دارد.
مطهر با اشاره به ظرفیتهای تولید محتوای گردشگری افزود: در این عرصه با کمبود محتوای تخصصی رو به رو هستیم، اما درآمد زایی از تولید محتوا مساله ای جداگانه است و به شناخت مدل کسب و کار نیاز دارد. تجربه فعالیت در دو استارتاپ محتوایی نشان میدهد که درآمد زایی از این حوزه آسان نیست، اما همچنان میتوان برای تولید محتوای گردشگری ایران مدلهای اقتصادی قابل اتکایی طراحی کرد.
وی با اشاره به ظرفیت بازار داخلی گردشگری اظهار داشت: با وجود آمارهای مختلف درباره ی ورود توریستهای خارجی، باید بررسی کرد که این ورود تا چه اندازه در سیستم ارزش خدمات گردشگری منعکس شده است. وجود ظرفیتهای خالی در محل اقامت ها و بخش حمل و نقل، در کنار محدودیت های اقتصادی توریستهای داخلی، لزوم طراحی محصولات متناسب با توان پرداخت مردم را برجسته می کند.
این راهنمای گردشگری اضافه کرد: برگزاری رویدادهای کوتاه مدت، کم هزینه و تجربه محور می تواند یکی از راه های فعال سازی ظرفیتهای موجود باشد. همینطور درباره ی گردشگری نسل زد، هنوز شناخت کافی از ترجیحات و شیوه تصمیم گیری این گروه وجود ندارد؛ در صورتیکه طراحی محصولات متناسب با علایق نسل های جدید می تواند زمینه فعالیت کسب وکارهای تازه را فراهم آورد.
مطهر با تکیه بر لزوم توجه به مقیاس و کاربردپذیری صنایع دستی اظهار داشت: خیلی از توریستهای داخلی، به علل اقتصادی یا تفاوت سلیقه، امکان خرید محصولات بزرگ و گران قیمت صنایع دستی را ندارند. در مقابل، میتوان محصولات کوچک تر و کاربردی را متناسب با نیاز گردشگران طراحی کرد و حتی روند تولید آنها را به بخشی از تجربه سفر تبدیل کرد.
وی با اشاره به مفهوم اقتصاد تجربه خاطرنشان کرد: باید فراتر از فروش یک محصول به طراحی تجربه فکر کرد. مشاهده پروسه تولید، مشارکت در بخشی از آن و آشنایی با مهارت های محلی می تواند برای توریست پرارزش باشد. برای این منظور، لازم نیست هر تجربه الزاماً به تولید فرش، قلمکار یا محصولی پیچیده منتهی شود؛ گاهی یک فعالیت هیجان انگیز که امکان تجربه ای تازه و همراه بردن یادگاری را فراهم آورد، برای مخاطب جذاب است.
این فعال حوزه گردشگری با اشاره به ظرفیت خوراک، مراسم ها و رویدادهای فرهنگی بیان کرد: میتوان از تجربه های در رابطه با غذا، مراسم محلی و رویدادهای فرهنگی برای طراحی محصولات متنوع استفاده کرد؛ از تجربه های سرگرم کننده و کوتاه مدت تا برنامه هایی با محتوای عمیق تر. در طراحی این محصولات باید همزمان به ایجاد هیجان و فراهم کردن امکان آرامش توجه داشت.
مطهر با تکیه بر اهمیت تناسب تجربه با انتظارات توریست اظهار داشت: توریست به دنبال تجربه ای متفاوت، اما با این وجود آشنا و قابل اعتماد است. انتظار دارد در کنار مواجهه با فرهنگ و شیوه زندگی متفاوت، خدمات را با استانداردهایی دریافت کند که برایش قابل درک باشد. از این منظر، پیوند میهمان نوازی سنتی با استانداردهای حرفه ای ارایه خدمات اهمیت پیدا می کند.
وی صادرات خدمات را یکی دیگر از زمینه های قابل پیگیری در گردشگری دانست و اضافه کرد: ایران در حوزه آموزش، مشاوره، استانداردسازی و انتقال مهارت های در رابطه با گردشگری ظرفیت هایی دارد که میتوان آنها را در چارچوب خدمات تخصصی به بازارهای دیگر ارائه کرد. همینطور طراحی بازیهای محیطی و دیجیتال می تواند در توسعه تجربه های گردشگری مورد توجه قرار گیرد.
این راهنما با تکیه بر لزوم یادگیری مستمر برای کنشگران گردشگری اظهار داشت: کنشگران این حوزه باید از تصور برخورداری از تخصص کامل فاصله بگیرند و پروسه یادگیری و پیشرفت مهارت را متوقف نکنند. ماندگاری در بازار به توانایی یادگیری، شناخت تجربه های گذشته و استفاده از مشاوره تخصصی وابسته است.
مطهر درباره ی طراحی مدلهای کسب و کار نیز اظهار داشت: ایجاد یک وبسایت یا پلت فرم برای دریافت نظر کاربران و کسب درآمد از واسطه گری خدمات، به خودی خود مدل اقتصادی موفقی نیست. چنین طرح هایی به برند شناخته شده، مدل کسب و کار مشخص و شناخت دقیق بازار نیاز دارند. قبل از اجرای ایده های مشابه، باید بررسی کرد که نمونه های پیشین با چه دلایلی موفق یا ناموفق بوده اند.
وی افزود: در وضعیت کنونی بازار گردشگری، بهتر است کسب و کارها بجای تمرکز صرف بر واسطه گری، مالکیت محصول یا خدمت مشخصی را در اختیار داشته باشند. این محصول می تواند دانش و تجربه یک راهنمای گردشگری، خدمات اقامت، خوراک یا هر خدمت دیگری باشد که برای مخاطب ارزش حقیقی بوجود می آورد.
این فعال حوزه گردشگری با تکیه بر لزوم انعطاف پذیری در کسب و کارها اضافه کرد: نباید به ایده اولیه دلبستگی غیرقابل تغییر داشت. کنشگران این حوزه باید آمادگی داشته باشند محصول خودرا بر مبنای تقاضا و سلیقه بازار اصلاح کنند و در صورت نیاز، مسیر جدیدی در پیش بگیرند.
مطهر همینطور ارتباطات حرفه ای را یکی از دلایل تأثیرگذار در توسعه کسب و کار دانست و اظهار داشت: شبکه سازی در صنایع مختلف اهمیت دارد، اما منظور از آن رابطه مبتنی بر امتیازخواهی نیست؛ بلکه ارتباط عمیق و حرفه ای میان افراد است که می تواند زمینه همکاری، تبادل تجربه و ایجاد موقعیت های تازه را فراهم آورد.
وی در آخر با تکیه بر اهمیت نگاه انسانی در خدمات گردشگری اظهار داشت: کنشگران این صنعت باید هم به انسان ها و لذت آنها از سفر توجه داشته باشند و هم به کیفیت خدمت رسانی پایبند بمانند. گردشگری حوزه ای است که در آن، همراهی با توریست و علاقه به ارایه خدمت، از عناصر اساسی فعالیت حرفه ای به حساب می آید.
نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری

دیده شدن مقصد کافی نیست؛ روایت معتبر باید به انتخاب و سفر منتهی شود

نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری، با اشاره به تفاوت میان دیده شدن یک مقصد و انتخاب آن از طرف توریست اظهار داشت: در فضای رسانه ای امروز، بلاگرها بالاتر از خیلی از روزنامه نگاران تخصصی دیده می شوند، اما دیده شدن لزوماً به معنای موفقیت در معرفی یک مقصد نیست. مسیر مؤثر در گردشگری از دیده شدن شروع می شود، به اعتمادسازی می رسد و در نهایت باید به انتخاب مقصد، تجربه رضایت بخش سفر و تمایل به برگشت منتهی شود.
وی اضافه کرد: رسانه ای که در حوزه گردشگری فعالیت می کند، باید ظرفیتهای مقصد را بشناسد و بتواند در جایگاه مشاور و روایتگر، اعتماد مخاطب را جلب نماید. معرفی یک مکان صرفا با تصاویر زیبا کافی نیست؛ مخاطب باید بتواند بر مبنای اطلاعات معتبر درباره ی سفر تصمیم بگیرد و به مقصد معرفی شده اعتماد کند.
این روزنامه نگار با تکیه بر لزوم راستی آزمایی اطلاعات گردشگری بیان کرد: یکی از وظایف مهم فعال رسانه ای که به شکل حرفه ای در این عرصه فعالیت می کند، بررسی صحت اطلاعاتی است که میزبان یا منابع محلی درباره ی مقصد ارایه می کنند. روایت گردشگری نباید تنها بازتاب گفته های میزبان باشد، بلکه باید بر شناخت، بررسی و کشف ظرفیتهای حقیقی مقصد استوار شود.
حاجاتی با اشاره به اهمیت کشف زاویه های کمتر دیده شده در تولید محتوا افزود: تولید محتوای گردشگری به ثبت تصاویر زیبا محدود نمی گردد. روایت گر باید بتواند خصوصیت هایی را کشف کند که حتی برای میزبان مقصد نیز تازگی داشته باشد. یافتن خط داستانی مناسب و توجه به جزئیاتی که کمتر دیده شده اند، می تواند به ایجاد روایتی متفاوت و اثرگذار کمک نماید.
وی برای توضیح این مساله به تجربه سفر به روستای ایستگاه در خراسان شمالی اشاره نمود و اظهار داشت: ایستگاه قطار، بافت کاهگلی خانه ها و میهمان نوازی مردم، سه ظرفیت متمایز این روستا هستند. معرفی همین خصوصیت ها در کنار تجربه اقامت در خانه های بوم گردی و چشیدن غذاهای محلی می تواند انگیزه ای برای شناخت نزدیک تر این مقصد بوجود آورد.
این پژوهشگر حوزه گردشگری همینطور به روستای دویدوخ علیا در خراسان شمالی اشاره نمود و اضافه کرد: امکان مشاهده فرش دورو ابریشم در این روستا، خصوصیت خاصی است که می تواند به تنهایی برای مخاطب جذاب باشد. اگر امکان سفر مستقیم به مقصد فراهم نباشد، مشاهده نمونه ای از این فرش در موزه شیروان نیز می تواند بخشی از مسیر آشنایی با این میراث را شکل دهد.
حاجاتی با تکیه بر لزوم عبور از معرفی صرفا تصویری مقاصد اظهار داشت: روایت مناسب از یک مقصد به معنای زیبا نشان دادن آن نیست؛ روایت باید اطلاعات قابل اعتماد ارائه کند و زمینه تصمیم گیری آگاهانه را فراهم آورد. در این راه، توجه به میراث ناملموس و طراحی رویداد بر پایه داشته های فرهنگی می تواند به ایجاد تجربه های تازه منجر شود.
وی با اشاره به ظرفیت میراث ناملموس برای توسعه گردشگری اظهار داشت: مراسم ها، سنت های شفاهی، لهجه ها، گویش ها، ضرب المثل ها و مهارت های بومی می توانند مبنای طراحی رویدادهای گردشگری قرار گیرند. اگر این رویدادها در مقیاس کوچک، با قابلیت تکرار و امکان رزرو طراحی شوند، می توانند بخشی از ظرفیتهای فرهنگی را به تجربه هایی قابل عرضه به گردشگران تبدیل کنند.
این روزنامه نگار برای تشریح اهمیت این ظرفیت ها به تجربه حضور در سمرقند اشاره نمود و اضافه کرد: در یکی از برنامه های این شهر، مجموعه ای از لباس های محلی، موسیقی و غذاهای بومی در چارچوب یک تجربه میهمان نوازی ارایه شد. این نمونه نشان میدهد که ترکیب عناصر فرهنگی و شیوه میزبانی می تواند به خلق تجربه ای متمایز برای بازدیدکنندگان کمک نماید.
حاجاتی همینطور با اشاره به مفهوم مجاورت در روزنامه نگاری و رسانه اظهار داشت: نزدیکی فیزیکی، معنایی و فرهنگی می تواند در جلب توجه مخاطب نقش داشته باشد. مشاهده فرش اصفهان در موزه پرگامون برلین یا دیدن نام اصفهان در ورودی آرامگاه امیرتیمور در سمرقند، برای مخاطبی که پیوند ذهنی و فرهنگی با این شهر دارد، معنایی فراتر از مشاهده یک اثر یا نام جغرافیایی بوجود می آورد.
وی با اشاره به نمونه های میراث ناملموس اصفهان افزود: کشت هندوانه در«چاله سنبک» شهرستان آران و بیدگل همچون ظرفیت هایی است که در لیست میراث ناملموس ثبت شده است. معرفی چنین مهارت ها و سنت هایی می تواند برای مخاطبانی که شناختی از شیوه های زندگی و دانش بومی ندارند، جذاب باشد و انگیزه بازدید از محل ایجاد این تجربه ها را افزایش دهد.
این پژوهشگر گردشگری با تکیه بر اهمیت اطلاع رسانی دقیق در وضعیت دشوار سفر بیان کرد: در وضعیت کنونی، سفر با دو مساله مهم، یعنی وجود اتفاقات پیشبینی ناپذیر و محدود بودن انتخابهای سفر در حوزه حمل و نقل و خدمات، رو به رو است. اطلاع رسانی دقیق، بموقع و به روز می تواند به مخاطب کمک نماید قبل از سفر، شناخت مناسبی از شرایط مقصد داشته باشد.
حاجاتی با اشاره به تجربه سفر به بارسلون اظهار داشت: قبل از ورود به یکی از میدان های شلوغ این شهر، درباره ی احتمال سرقت و لزوم مراقبت از وسایل پرارزش به بازدیدکنندگان اخطار داده شد. چنین اطلاع رسانی هایی نمونه ای از آگاهی بخشی قبل از سفر است که به توریست امکان می دهد با شناخت بیشتری تصمیم بگیرد و برای شرایط احتمالی آماده باشد.
وی اضافه کرد: رسانه حرفه ای در حوزه گردشگری صرفا وظیفه تبلیغ مقصد یا افزایش تعداد بازدیدکنندگان را بر عهده ندارد. گاهی اطلاع رسانی درباره ی محدودیت ها و شرایط خاص یک اقامتگاه، همچون قرار داشتن سرویس بهداشتی در خارج از اتاق، به مخاطب کمک می نماید بر مبنای نیازها و انتظارات خود تصمیم بگیرد. آگاهی بخشی درست می تواند از ایجاد تجربه نامطلوب و نارضایتی گردشگران پیشگیری کند.
این روزنامه نگار با تکیه بر لزوم شناخت دقیق مشتریان اظهار داشت: جهت راه اندازی کسب و کار گردشگری، باید علاقه مندی ها و قابلیتهای فعالان، مزیت های رقابتی و نیازهای مخاطبان به درستی شناسایی شود. مفهوم ژاپنی ایکیگای نیز بر یافتن نقطه تلاقی این عوامل تاکید دارد و می تواند در شناخت مسیر مناسب برای فعالیت اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
حاجاتی با تفکیک نیازهای سفر از تقاضای گردشگری اظهار داشت: حتی در حالی که گردشگری با محدودیت مواجه می شود، احتیاج به سفر بطور کامل از بین نمی رود. افرادی که برای دیدار خانواده یا انجام امور ضروری به شهرهای دیگر می روند، همچنان به حمل و نقل نیاز دارند؛ هرچند امکان دارد از خدمات اقامتی یا برخی دیگر از خدمات گردشگری استفاده نکنند.
وی در آخر تاکید کرد: کسب وکارهای نوپای گردشگری برای فعالیت مؤثر باید شرایط حقیقی بازار و نیازهای جامعه را بشناسند. طراحی برنامه های بلند مدت و محصولات گسترده اهمیت دارد، اما عملیاتی شدن این برنامه ها مستلزم توجه به تقاضای موجود و شرایطی است که مشتریان در زمان حاضر با آن مواجهند.
عرفان فکری، مشاور توسعه کسب و کار و بازاریابی گردشگری

صادرات خدمات گردشگری می تواند محدودیت های بازار داخلی را به فرصت تبدیل کند

عرفان فکری، مشاور توسعه کسب و کار و بازاریابی گردشگری، با اشاره به لزوم سنجش تقاضای حقیقی قبل از سرمایه گذاری در ایده های نو اظهار داشت: قبل از آنکه برای یک ایده یا استارتاپ سرمایه گذاری سنگین صورت گیرد، باید مشخص شود که آیا مردم واقعا حاضرند برای محصول یا خدمت مورد نظر هزینه کنند یا خیر.
وی اضافه کرد: یکی از روشهای ارزیابی ایده، ارایه نمونه اولیه محصول در مقیاسی کوچک است. در ادبیات استارتاپی، این شیوه با عنوان حداقل محصول پذیرفتنی یا MVP شناخته می شود. در این رویکرد، ابتدا نمونه ای محدود از محصول عرضه می شود و در صورت دریافت بازخورد مناسب از بازار، توسعه آن ادامه پیدا می کند.
این مشاور توسعه کسب و کار با اشاره به امکان درآمد زایی از تولید محتوا بیان کرد: هر ایده، محتوا یا فعالیتی که توجه گروهی از مخاطبان را جلب می کند، می تواند از راه شناسایی کسب وکارهای مرتبط به درآمد برسد. برای این منظور باید بررسی کرد مخاطبان جذب شده، با چه گروه هایی از مشتریان یا کسب و کارها هم پوشانی دارند و چه شرکت هایی برای دسترسی به این مخاطبان حاضر به سرمایه گذاری هستند.
فکری افزود: بعنوان مثال، مخاطبان علاقمند به سفر امکان دارد به تجربه های در رابطه با خوراک نیز علاقه داشته باشند. در چنین شرایطی، یک تولیدکننده محتوا می تواند کسب وکارهای در رابطه با این حوزه را شناسایی کند و از راه همکاری تبلیغاتی یا حمایت مالی، برای محتوای خود درآمد بوجود آورد. این شیوه یکی از مدلهای قابل استفاده برای درآمد زایی از ایده ها و تولید محتوا است.
وی با اشاره به ظرفیت صادرات خدمات در وضعیت اقتصادی کنونی اظهار داشت: افزایش نرخ ارز برای خیلی از کنشگران اقتصادی بعنوان تهدید تلقی می شود، اما در همین شرایط میتوان فرصت هایی برای ارایه خدمات به بازارهای خارجی پیدا کرد. برخی خدمات تخصصی، همچون عکاسی و فیلم برداری، در صورتیکه برای بازار مناسب طراحی و عرضه شوند، امکان درآمد زایی قابل توجهی دارند.
این مشاور توسعه کسب و کار با اشاره به تجربه فعالیت حرفه ای در برزیل اظهار داشت: در سال ۱۳۹۷، به مدت سه ماه در برزیل حضور داشتم و با استفاده از تلفن همراه برای ۲۸ هتل پنج ستاره تیزر تبلیغاتی ساختم. مجموع درآمد حاصل از این پروژه ها ۵۰ هزار دلار بود که هزینه سفر را نیز پوشش می داد.
فکری اضافه کرد: این تجربه نشان میدهد مهارت هایی که در داخل کشور قابل ارایه هستند، در صورت شناسایی بازار هدف و عرضه متناسب با نیاز مشتری خارجی، می توانند به منبع درآمد ارزی تبدیل شوند. در این راه، ابزارهای دیجیتال و تلفن همراه نیز می توانند امکان ارایه برخی خدمات حرفه ای را فراهم نمایند.
وی با اشاره به تنوع اقلیمی ایران اظهار داشت: چهار فصل بودن کشور ظرفیت قابل توجهی برای تولید محتوای تبلیغاتی و ارایه خدمات به بازارهای خارجی بوجود می آورد. بطور مثال، میتوان محصولات شرکت های کشورهای عربی را در مناطق سرسبز ایران معرفی کرد؛ همان گونه که تولید محتوا در مناطق کویری نیز می تواند برای کسب وکارهایی از کشورهایی که چنین چشم اندازی ندارند، جذاب باشد.
این فعال حوزه بازاریابی گردشگری با تکیه بر لزوم یافتن راهکار در وضعیت دشوار اظهار داشت: در وضعیت کنونی، بخشی از افراد با مشاهده مشکلات اقتصادی و زیرساختی به این نتیجه می رسند که امکان فعالیت وجود ندارد، اما گروهی دیگر به دنبال راه هایی برای ادامه کار هستند. با وجود محدودیت هایی که در اختیار کنشگران این صنعت نیست، همچنان میتوان زمینه هایی برای فعالیت و درآمد زایی پیدا کرد.
فکری با اشاره به تجربه شروع فعالیت حرفه ای خود در حوزه جهانگردی اظهار داشت: حدود ۲۲ سال پیش، زمانی که فعالیت حرفه ای در حوزه جهانگردی را شروع کردم، خیلی از افراد تصور می کردند نمی توان از این حوزه درآمد به دست آورد. در آن زمان، ایده های مختلفی را برای درآمد زایی از سفر و گردشگری ثبت می کردم تا بجای متوقف شدن در مقابل مخالفت ها، راه های جدیدی برای فعالیت پیدا کنم.
وی اضافه کرد: خلاقیت فردی در کنار مشاوره و آموزش می تواند به شناسایی مسیرهای تازه کمک نماید. استفاده از تجربه افرادی که در این عرصه فعالیت نموده اند، امکان شناخت نمونه های موفق و ایده هایی را فراهم می آورد که شاید در نگاه نخست چندان آشکار نباشند.
این مشاور توسعه کسب و کار با تکیه بر اهمیت برندسازی شخصی اظهار داشت: کنشگران گردشگری و صنایع خلاق باید برای ساختن برند خود وقت بگذارند. برند شخصی صرفا به معنای داشتن تعداد زیادی دنبال کننده در رسانه های اجتماعی نیست، بلکه به اعتماد مخاطبان، ارتباط حرفه ای با افراد اثرگذار و شناخته شدن در یک حوزه تخصصی وابسته است.
فکری افزود: اگر فردی طی سال ها بتواند اعتماد دیگران را جلب نماید و ارتباطات حرفه ای پایداری بسازد، این سرمایه اجتماعی می تواند در کارهای اقتصادی دیگر نیز به کار گرفته شود. بطور مثال، فردی که در حوزه گردشگری برند شخصی معتبری به وجود آورده است، در صورت ورود به کسب و کار دیگری نیز می تواند از اعتماد شکل گرفته میان مخاطبان و همکاران خود بهره ببرد.
وی در آخر تاکید کرد: در توسعه کسب وکارهای گردشگری مبتنی بر صنایع خلاق، باید همزمان به شناخت تقاضا، آزمودن ایده ها، شناسایی بازارهای هدف، صادرات خدمات و ساختن برند شخصی توجه داشت. وجود محدودیت ها به معنای از میان رفتن همه فرصت ها نیست و شناسایی نیازهای حقیقی بازار می تواند زمینه ایجاد کارهای اقتصادی تازه را فراهم آورد.

گردشگری خلاق؛ پیوند تجربه، روایتگری و بازار

مجموع دیدگاه های طرح شده در نشست گردشگری؛ فرصت و تهدیدها بر نقش شناخت بازار، تولید محصول متناسب با نیاز مخاطب، روایتگری معتبر و استفاده اقتصادی از ظرفیتهای فرهنگی در توسعه این صنعت تاکید داشت. در این چارچوب، توسعه گردشگری تنها به معرفی جاذبه ها محدود نمی گردد، بلکه طراحی تجربه های قابل عرضه، اطلاع رسانی دقیق، استفاده از ابزارهای دیجیتال، توسعه مهارت های تخصصی و شناسایی بازارهای داخلی و خارجی نیز در آن اهمیت دارد.
در کنار این ظرفیت ها، توجه به حقیقت های اقتصادی، محدودیت های زیرساختی و لزوم انطباق با تقاضای بازار، از موضوع هایی بود که سخنرانان نشست بر آن تاکید کردند. از نگاه آنان، تبدیل ظرفیتهای فرهنگی و انسانی به محصولات و خدمات قابل عرضه، مستلزم یادگیری مستمر، آزمودن ایده ها و ایجاد ارتباط حرفه ای میان کنشگران این حوزه است؛ مسیری که می تواند زمینه های جدیدی برای فعالیت کسب وکارهای گردشگری و صنایع خلاق فراهم آورد.

به طور خلاصه نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری نفیسه حاجاتی، روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه گردشگری، ضمن اشاره به تفاوت میان دیده شدن یک مقصد و انتخاب آن از سوی گردشگر عنوان کرد: در فضای رسانه ای امروز، بلاگرها بیشتر از بسیاری از روزنامه نگاران تخصصی دیده می شوند، اما دیده شدن لزوماً به معنای موفقیت در معرفی یک مقصد نیست. مشاهده فرش اصفهان در موزه پرگامون برلین یا دیدن نام اصفهان در ورودی آرامگاه امیرتیمور در سمرقند، برای مخاطبی که پیوند ذهنی و فرهنگی با این شهر دارد، معنایی فراتر از مشاهده یک اثر یا نام جغرافیایی بوجود می آورد. برای این منظور باید بررسی کرد مخاطبان جذب شده، با چه گروه هایی از مشتریان یا کسب وکارها هم پوشانی دارند و چه شرکت هایی برای دسترسی به این مخاطبان حاضر به سرمایه گذاری هستند.

1405/07/23

11:09:13

0.0 / 5

تگهای خبر: آموزش , ارتباط , اقامت , بازار

این پست فراجا را می پسندید؟

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این پست فراجا

نظر شما در مورد این پست فراجا

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۳ بعلاوه ۵